Ad Hermans en Emmie Pepping in Nallur

Fijn om weer in Nallur te zijn. We hadden een rustige start. Veel students waren nog thuis voor Hindoestaanse feesten en de abnormale weersomstandigheden weerhielden ouders ervan om de kinderen snel terug te brengen. We hebben nooit zó veel water zó snel naar beneden zien komen.

Maar het was fijn om in de loop van de weken alle students weer te begroeten en het schoolleven te zien groeien. In de loop der jaren zien wij leerlingen opbloeien en ontwikkelen. Ons focus is vooral op de school. Het is steeds een zoektocht om ingang te vinden in het Indiase denken over wat “school” is. Individueel ingaan op de specifieke vraag van kinderen is nog steeds een leerproces voor het team in Nallur. Daarover zijn we bij herhaling in gesprek met elkaar. Langzaam maar zeker komt dat denken op gang en worden er voor individuele ontwikkeling van students materialen en middelen aangeschaft. Er is nog een weg te gaan. Wij vinden het fijn om elk jaar een stukje met ze “mee te lopen”.

Onze wandelingen (nu letterlijk) door de naburige dorpjes levert ons veel informatie over India. De woonomstandigheden, de manier waarop families onderling met elkaar omgaan, hoe de jongeren bezig zijn met onderwijs, de hiërarchie enz. Een onderdompeling in het Indiase plattelandsleven. Hierdoor leren wij meer begrijpen hoe het werkt bij Colourful Children Nallur.

De bezoeken aan het internaat van Sr. Yeja en de school van Sr. Shanthi waren fijn. Hoewel je stil wordt als je de leefomstandigheden ziet. Met groot enthousiasme zijn beide zusters bezig de omstandigheden te managen en te verbeteren. En.. aan de students zal het niet liggen. Die zijn levendig en gretig!